Energiezuinig bouwen is niet goed voor het businessmodel van een vastgoed belegger. Ga maar na: je zet als belegger of eigenaar voor extra geld een duurzaam gebouw neer. Dat is goed voor het milieu en goed voor de gebruiker, want die heeft zo een lagere energierekening. Maar als belegger zie je weinig terug van die investering, want het is niet jouw rekening. Een hogere huur vragen, laat staan afdwingen, is in Nederland vaak niet mogelijk of wordt door de huurder niet gewaardeerd, tenzij je deze mooie kans pakt naar oplossing voor dit dilemma… Deze situatie zorgt ervoor dat beleggers en eigenaren nauwelijks bereid zijn te investeren in energiezuinig bouwen.
Voor wie is energiezuinig bouwen een probleem?
Investeren is maximaal rendement halen op belegd vermogen en dat lukt beleggers nu dus niet in duurzame gebouwen. En dus is er te weinig stimulans om energiezuinig en op andere manieren duurzaam te bouwen. Dat is aanvankelijk een probleem voor de gebruiker en voor de samenleving, totdat panden niet meer verhuurbaar zijn door de hoge energierekening. Pas dan wordt het een probleem voor de eigenaar. Dan kan het aanbodoverschot jouw leegstand risico als belegger verminderen op de slechtere plekken in het land. Echter vooral in de grote steden zijn talloze wijken en woningen aan te wijzen waarin de huurders failliet dreigen te gaan door de hoge energierekening, omdat de warmte het huis uit vliegt. Dat de huur laag is, verandert daar niets meer aan. Ik wil juist energie besparen, niet laten vervliegen, en energiezuinig bouwen rendabel maken. Dit is ook een maatschappelijke noodzaak.
Hoe we dit probleem niet oplossen
Er zijn partijen die vinden dat de eigenaar dan ook de energierekening maar moet betalen. Het is immers zijn gebouw. Maar de eigenaar heeft geen invloed op ongeveer de helft van het energieverbruik want dat wordt bepaald door de persoonlijke gewoonten van de gebruiker. De behoeften aan warmte, water en licht verschillen per persoon, per moment van de dag, per levensfase, per cultuur, enzovoort. En voor die verschillende gewoonten en behoeften biedt de eigenaar één standaardoplossing waar gebruikers weer geen enkele invloed op uit kunnen oefenen. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld, is de verhuurprijs van ieder kantoor standaard inclusief energieverbruik. Wat is het resultaat? Torenhoge energierekeningen of gesloten ramen en vaste binnen temperatuur. Het maakt voor de gebruiker niets meer uit. Vervolgens is de eigenaar weer bezig om te zorgen dat de gebruiker geen kant op kan. Dat is niet in het belang van de gebruiker. De eigenaar de energierekening laten betalen lost dit niet op.
Hoe we dit probleem wel oplossen
Ik draai het om. Mijn gouden tip: geef de gebruiker de ruimte om te investeren in zowel energiezuinig inbouwen als de mogelijkheid om zijn investering terug te verdienen. Dan hoeft hij geen genoegen meer te nemen met standaardoplossingen die helemaal niet bij zijn behoeften passen. De gebruiker krijgt zo de regie over zijn eigen binnenklimaat en energieverbruik. De eigenaar zorgt voor een duurzame schil die om een langetermijninvestering vraagt, zoals warmte-koude-opslag en zelfs zonnecollectoren op het dak. Zo ontvlechten we casco en inbouw en daarmee de financiële belangen van de belegger of eigenaar en van de gebruiker. Duurzaam gedrag wordt beloond en niet-duurzaam gedrag kost geld. Sociale, economische en ecologische duurzaamheid vinden elkaar opnieuw. En duurzaam bouwen is dan wél goed voor het businessmodel van een gebouweigenaar.
Neem de volgende stap en deel je ervaringen
Wil je een volgende stap maken? Kom naar de GRATIS* Masterclass. Gaan we aan het werk met praktische tools om de acties uit mijn ebook direct te implementeren in jouw organisatorische, fiscale of financiële projecten en organisatie.
Praat mee
Weet jij hoe je op die nieuwe manier gaat bouwen en wat je daarvoor nodig hebt? Wil jij ook maximaal rendement halen uit je belegging? Deel het in de reacties hieronder.
Op jouw gezondheid en welzijn,
Remko Zuidema
[remko_auteur]
This post is also available in: English


Zoals je zelf al eens aangaf betekent loskoppelen van schil en installaties dat de leverancier van de installatie of de gebruiker ingewikkelde contracten moet sluiten met de eigenaar over het eigendom. Ik begrijp dat clubs als VMRG (gevels) en leveranciers als Mitsubishi (warmtepompen) al wel enige ervaring hiermee hebben. Het mooiste is natuurlijk dat de gebruiker de voorziening niet zelf betaalt maar de dienst afneemt en de leverancier verantwoordelijk is en blijft voor het leveren van de dienst.
Dank je Jeroen voor je reactie; inderdaad is dat het mooiste. Maar nog meer, ik denk dat daarin de oplossing ligt. Tien jaar terug met VMRG vanuit Stichting Slimbouwen dat mede mogen opstarten. Helaas is eigendom bij leverancier houden/leggen bij particulier woningbezit nu niet toegestaan. Bij professionele eigenaren is het duur en omslachtig. Dat kan echter met een relatief eenvoudige aanpassing van de wet (Burgelijk Wetboek) anders. Dat voorstel is een jaar terug door de KNB (Koninklijke Notariele Broederschap) gepubliceerd en vraagt nu om voorrang bij ministerie en de politiek. Hoe zorgen we ervoor dat dit belangrijk wordt daar?